Türk Silahlı
Kuvvetlerin is tüzük gereği engellilerin askerlik yapması mümkün değildir.
Bu yıllardır özellikle Anadolu'da bir eziklik bir burukluk yaratmış, hatta
halk arasında çürüklüğe ayrılmış gibi değerlendirilmekte ve aileler özellikle
engelliliği dışardan çok belli olmayan çocuklarının özürlüklerini askerlik
çağına kadar gizlenmekte ve çocukların özürlü olduklarını bile bile askere
göndermektedirler.
Daha sonra çok kısa sürede özürlü çocuklar geri dönünce bu durumu
kendileri ve çocukları utanç olarak görmektedirler. Bu durum özelikle
Anadolu'nun kırsal kesimlerinde halk tarafından çok ciddi şekilde
yargılanmaktadır.
Bunun sonucunda askere gitmeyen özürlü erkekler vatani görevini içinde
bulundukları durumlar gözetilmeden hak etmediği her türlü davranışla
karsılaşırlar.
Mesela öncelikle kendi ailesine bu gururu yaşatmadığı için direk olarak aile
içerensinde 2.sınıf vatandaş statüsüne itilir. Ve aile Anadolu'da geçmişten
günümüze söyle bir yanlış düşünce hakimdir.
"Askerlik yapmayan adam olmaz" yine Anadolu'da askerliğini yapan Türk gençleri
evlenip çoluk çocuklarıyla güzel yuvalar kurarken askerliğini yapamayan özürlü
gençlerin böyle bir düşüncesi olamaz (Çünkü askerliğini yapmayana kız vermezler
anlayışı vardır).
Buda özürlülerin psikolojinin ciddi oranda bozulmasına neden olur. Diğer
arkadaşları davullu zurnalı halaylar çekilerek askere gönderirken çok ciddi
burukluk hissedilir.
Sunu herkes bilmelidir ki askerliğini yapan her Türk genci vatanini ne kadar
seviyorsa askerliğini yapamayan özürlülerde
